Publicatiedatum: Het Parool, 1 juli 2010, pagina 14
Door: Joëlla AngenentDe eerste noten die de Iraanse Mehrnaz Salehi zong weerspiegelden een groot verdriet. Met tranen in haar ogen bezong ze het moment dat een man zijn geliefde na een lange tijd weer zag. Ze vulde een avond vol Iraanse volksliedjes in het Parool Theater, begeleid door gitarist Vincent Geurts. Liedjes die allemaal weer eens bewezen dat de liefde soms een slagveld kan zijn.
Het verdriet dat Salehi liet zien in haar eerste nummer overdonderde het publiek dat hierdoor helemaal vergat om te klappen. “Dit lied is erg bijzonder voor me. Ik hoorde het voor het eerst toen ik nog in Iran woonde en een blinde jongen het zong. Het raakte me diep. Toen wist ik dat ik blinde kinderen les wilde geven,” zei Salehi. Ze werd lerares, totdat ze vanwege het geweld in haar land moest vluchten naar Nederland.
Veel van haar nummers hebben een politieke lading. Zoals Musje Asji-Masji, over een mus die gemaand wordt om op te passen niet op het bord van de gouverneur te belanden. Lees: ‘als je je stem verheft, riskeer je je leven’. Ook het laatste nummer dat Salehi zong vertelde het verhaal van een onderdrukt volk dat wegkwijnt in gevangenschap.
Inmiddels woont de zangeres al 26 jaar in Nederland. Na haar pensionering wilde ze de volksliedjes die ze al sinds haar vijfde zingt ook aan anderen laten horen. Tijdens een huisconcert bij een vriend ontmoette ze timmerman en gitarist Geurts. “Vincent is erg begaafd en getalenteerd. Ik was zo onder de indruk dat ik hem vroeg om me af en toe te begeleiden.”
En zo brachten een timmerman en een gepensioneerde lerares Iran naar Amsterdam. Verhalen over gebroken harten, onbeantwoorde liefdes, verlangen en eenzaamheid werden over het publiek uitgestort. Passie die misschien gevoed is door de censuur in Iran. Het woord kussen zul je bijvoorbeeld in Iraanse volksliederen niet horen.
Het werd een avond waarin Iran minder ver weg en exotisch leek maar waarin het vooral draaide om de muziek. Het ongewone duo Salehi en Geurts zorgden ervoor dat je je ogen wilde sluiten om te luisteren en na te denken over de liefde.
Copyright Het Parool